Het geslacht Anisognathus omvat een groep middelgrote tangara’s, bekend als bergtangara’s, die voorkomen in de Andes van Zuid-Amerika. Deze soorten zijn vaak felgekleurd, met een combinatie van blauwe, zwarte, rode en gele tinten. Bergtangara’s zijn gespecialiseerd in het leven in hooggelegen nevelbossen en bosranden, waar ze voornamelijk fruit en insecten eten. Ze worden vaak gezien in kleine, actieve groepen.

In het wild zijn het zeer beweeglijke vogels die zich vaak aansluiten bij gemengde foerageergroepen met andere soorten. Dit helpt hen efficiënter voedsel te vinden en biedt extra bescherming tegen predatoren. Ze verblijven meestal in de middelste tot hogere lagen van het bos, waar ze zich snel en behendig door de vegetatie bewegen.

In gevangenschap kunnen deze soorten redelijk goed tegen onze winters. Wel moeten ze kunnen overwinteren in een overdekt en tochtvrij hok. Daarbij is het aangeraden een warmtelamp op te hangen zodat de vogels zelf de warmte kunnen opzoeken en hun lichaamstemperatuur kunnen reguleren.

Daarnaast is een voldoende hoge luchtvochtigheid belangrijk, aangezien deze vogels van nature uit vochtige gebieden komen. Te droge lucht kan nadelig zijn voor hun veren en luchtwegen. Regelmatig sproeien of het aanbieden van badwater is daarom aan te raden.

Door hun actieve aard hebben ze ruime, goed beplante volières nodig met voldoende zitstokken op verschillende hoogtes. Dichte beplanting of kunstmatige schuilplaatsen zorgen voor een veilig gevoel en stimuleren natuurlijk gedrag.

Bergtangara’s zijn sociale vogels en worden het best gehouden per koppel. Bij het samenhouden met andere soorten is voorzichtigheid geboden, vooral tijdens het broedseizoen, wanneer ze territorialer kunnen worden. Ook kunnen deze soorten erg agressief zijn naar elkaar en naar hun jongen. 

Dit geslacht omvat zeven soorten: 

Anisognathus flavinucha

Anisognathus igniventris

Anisognathus lacrymosus
Anisognathus lunulatus
Anisognathus melanogenys
Anisognathus notabilis 
Anisognathus somptuosus